 |
|
- * * *
marionetka pochylona nad sobą
pospiesznie w ukryciu wyciera łzy
w cięciwie poranka wspomina
rzucone przez los kości
porusza zastygłe światy
niedostępne obcością
cienia drugiego człowieka
|
|
|
______________________________________________________________ |
|
©
2004 Zbigniew Barteczka
e-mail |
|
|
|